طبقه بندی فرستنده گیرنده

با توجه به مدیریت شبکه، می‌توان آن را به -فرستنده‌های فیبر نوری مدیریت‌شده و فرستنده‌های فیبر نوری مدیریت‌نشده- تقسیم کرد.

با توسعه شبکه در جهت بهره برداری و مدیریت، اکثر اپراتورها امیدوارند که تمامی دستگاه های موجود در شبکه خود را بتوان از راه دور مدیریت کرد. محصولات فرستنده و گیرنده فیبر نوری مانند سوئیچ ها و روترها نیز به تدریج در این جهت توسعه می یابند. سیستم های مدیریت شبکه اکثر سازندگان بر اساس پروتکل شبکه SNMP توسعه یافته اند و از روش های مدیریتی مختلف از جمله وب، Telnet و CLI پشتیبانی می کنند. محتوای مدیریتی بیشتر شامل پیکربندی حالت کار فرستنده و گیرنده نوری، نظارت بر نوع ماژول، وضعیت کار، دمای شاسی، وضعیت توان، ولتاژ خروجی و توان نوری خروجی فرستنده گیرنده نوری است. همانطور که اپراتورها خواستار مدیریت شبکه تجهیزات بیشتر و بیشتری هستند، اعتقاد بر این است که مدیریت شبکه فرستنده‌های فیبر نوری کاربردی‌تر و هوشمندتر می‌شود.

فرستنده‌های فیبر نوری محدودیت 100 متری کابل‌های اترنت را در انتقال داده می‌شکنند. با تکیه بر-تراشه‌های سوئیچینگ با عملکرد بالا و حافظه‌های پنهان- ظرفیت بزرگ، در حالی که واقعاً به عملکرد انتقال و سوئیچینگ غیرمسدود دست می‌یابند، ترافیک، انزوا و تضاد متعادلی را نیز ارائه می‌کنند. تشخیص خطا و سایر عملکردها امنیت و ثبات بالایی را در حین انتقال داده تضمین می کند. بنابراین، محصولات فرستنده و گیرنده فیبر نوری هنوز برای مدت طولانی بخشی ضروری از ساخت شبکه واقعی خواهند بود. در آینده، فرستنده‌های فیبر نوری در جهت هوش بالا، پایداری بالا، مدیریت شبکه و هزینه کم به توسعه خود ادامه خواهند داد.